پس از باران

نشد کادوی تولدی که گرفته بودم را جبران کنم. حتی نشد تبریک بگویم. شکرخدا توی زندگی اجتماعی من همیشه تمام متغیرها میل به نشدن دارند :) با این همه به صورت جنرال امروز را به همه کسانی که تولدشان بود و همه کسانی که منتظر تبریک از آدم خاصی توی زندگیشان بودند و همه کسانی که دلشان هیچ آدم خاصی توی زندگی نمیخواهد حتی! تبریک میگویم. (بند آخر دقیقترین تعریفی است که میتوانم از مریم این روزها داشته باشم) ...

بی تو شهریور من نسخهای از پاییز استسی و یک روز قرار است که ابری باشم... و فردا پیش بهسوی تهران... یکی از غمانگیزترین کارای دنیا جمع و جور کردن و رفتنه! اما وقتی رفتی میبینی خیلی هم بد نبود :) رفتن از اون دسته کاراییه که فکرش از انجامش به مراتب سختتره!...