میجویمت میجویمت
با آنکه پیدا نیستی...
میخواهمت میخواهمت
هر چند پنهان میکنم...

+ حتی اگر نباشی، میآفرینمت؛ چونان که التهابِ بیابان، سراب را.
+ بوس از تو و جان از من، بازار چنین خوشتر؟!؟
+ دلم گرفته... باور کن این دیگه شعر نیست! یکی از اثراتش هم اینه که هر چی مینویسم دوست ندارم و چند ساعت بعد حذفش میکنم.
برچسب: این غم انگیزترین حالت,این غم انگیزترین حالت تهران است,این غم انگیزترین,اين غم انگيزترين,
نویسنده: ایلیا شریعتی